PPP is een praktijk die naast Basis GGZ met name Specialistische GGZ aanbiedt. Bij deze beide vormen van zorg moet er sprake zijn van een psychische stoornis en wordt er een diagnose vastgesteld. In sommige gevallen is daarvoor psychodiagnostisch onderzoek nodig. Een belangrijk verschil tussen de B-GGZ en S-GGZ is de duur van de behandeling. Bij de Basis GGZ gaat het meestal om kortdurende behandelingen bij lichte problematiek. Bij Specialistische GGZ gaat het om langdurige behandelingen bij complexe problematiek. PPP richt zich met name op Specialistische GGZ. De praktijk biedt aan volwassenen onderzoek en behandeling aan. De behandeling vindt vooral individueel, maar soms ook in groepen plaats.
Bij de PPP kunnen volwassenen zich aanmelden. Problemen waarmee mensen kunnen kampen zijn bijvoorbeeld uit de hand gelopen angsten, fobieën, somberheid, stress, onverwerkte rouw, onverklaarbare lichamelijke klachten of moeite hebben met het verwerken van ingrijpende ervaringen. Vaak zijn problemen verankerd in de persoonlijkheid en langdurig van aard.
De PPP is een praktijk die zich onder andere heeft gespecialiseerd in de behandeling van klachten en problemen die zijn ontstaan na het meemaken van (zeer) ingrijpende gebeurtenissen.
PPP biedt geen behandelmogelijkheden voor zaken die niet vanuit de Zorgverzekeringwet (ZvW) worden vergoed.
Voorbeelden hiervan zijn:
PPP levert doorgaans zorg aan cliënten met een vastgestelde psychische aandoening of stoornis welke geclassificeerd kan worden volgens de DSM-V en waarvoor diagnostiek en behandeling volgens professionele richtlijnen nodig is. Wanneer er geen sprake is van een diagnose die onder de geneeskundige GGZ valt, wordt de hulp vaak aangemerkt als coaching, begeleiding of maatschappelijk werk en valt deze buiten de verzekerde GGZ.